CW6 IDENTYFIKACJA POLIMERÓW-SZABLON

Dokument: pdf (1.0 MB)
  • 11 stron
Opublikowany 2017-09-09 15:35:10

Politechnika Gdańska, międzywydziałowy kierunek „INŻYNIERIA BIOMEDYCZNA” Projekt „Przygotowanie i realizacja kierunku inżynieria biomedyczna – studia międzywydziałowe” współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego. SKRYPT DO LABORATORIUM MATERIAŁOZNAWSTWO ĆWICZENIE 1: Polimery organiczne. Właściwości i identyfikacja autor: dr Jolanta Szczygelska-Tao Gdańsk, 2011 Politechnika Gdańska, międzywydziałowy kierunek „INŻYNIERIA BIOMEDYCZNA” 2 NAZWA PRZEDMIOTU, I. Autor 1. Wymagania wstępne 1.1.Ustawienia Podstawowa znajomość budowy i właściwości polimerów, rodzajów monomerów, grup funkcyjnych w polimerach, podziału na tworzywa termoplastyczne i termoutwardzalne, polimerów naturalnych, składu pierwiastkowego. Cele ćwiczenia: Cel ćwiczenia to zapoznanie z podstawowymi metodami identyfikacji składu pierwiastkowego i struktury polimeru na podstawie prostych testów chemicznych i fizycznych. Spalanie polimerów. Wysokotemperaturowa degradacja polimerów z identyfikacją produktów gazowych i stałych produktów powstających w wyniku stapiania z sodem. Spodziewane efekty kształcenia - umiejętności i kompetencje: Student po wykonaniu ćwiczenia powinien umieć rozróżniać podstawowe typy polimerów, określać rodzaje polimerów stosowanych do konstrukcji obudowy przyrządów i materiałów elektroizolacyjnych. Powinien też umieć wykorzystywać efekty działań fizycznych i chemicznych (zapach, postać płomienia, wydzielanie sadzy) do identyfikacji tworzywa. Metody dydaktyczne: Bezpośrednia praca laboratoryjna z kontrolą rezultatów i wstępną charakterystyką produktów. Korzystanie z tabel i baz danych ukazujących właściwości polimerów. Zasady oceniania/warunek zaliczenia ćwiczenia Warunkiem zaliczenia ćwiczenia jest poprawnie napisana kartkówka lub zadowalająca odpowiedź ustna oraz dokładność wykonania ćwiczenia (1 pkt), oraz poprawne przygotowanie sprawozdania (1 pkt). Wykaz literatury podstawowej do ćwiczenia: 1. Skrypt do wykładu 2. J. Biernat (red.) Ćwiczenia laboratoryjne z chemii ogólnej, Tworzywa sztuczne, str. 125. Skrypt P.G. 1986. 3. Z. Florjańczyk, S. Pęczek (red.), Chemia polimerów tom I, II i III, Akademicka Oficyna Wydawnicza EXIT, Warszawa 2001 4. A. Kaim „Identyfikacja odpadów polimerowych” zakład Technologii Chemicznej UW 5. Materiały dydaktyczne Katedry Technologii Polimerów Politechniki Gdańskiej 6. http://home.agh.edu.pl/~jlaska/wyklady/polimery/Id.pdf 2. Przebieg ćwiczenia L.p. Zadanie 1. Sprawdzenie znajomości teoretycznej metod identyfikacji polimerów 2. Wprowadzenie prowadzącego, informacja o warunkach bezpieczeństwa, przydzielenie określonych zadań podgrupom studentów 3. Realizacja zadań zgodnie z instrukcją do ćwiczenia i podanymi uszczegółowieniami Politechnika Gdańska, międzywydziałowy kierunek „INŻYNIERIA BIOMEDYCZNA” 3 NAZWA PRZEDMIOTU, I. Autor 4. Sprawdzenie uzyskanych wyników i dyskusja UWAGI! 3. Wprowadzenie do ćwiczenia Tworzywa sztuczne są dzisiaj w powszechnym zastosowaniu. Opanowały niemal wszystkie dziedziny gospodarki i życia codziennego. Stało się to możliwe przede wszystkim dzięki takim zaletom tworzyw sztucznych jak: mały ciężar właściwy, wysoka odporność na działanie czynników chemicznych, łatwość przetwórstwa i barwienia oraz estetyczny wygląd. Produkcja przedmiotów codziennego użytku, urządzeń, konstrukcji i opakowań z tworzyw sztucznych jest obecnie jedną z najszybciej rozwijających się dziedzin gospodarki. Rozwój nowych technologii i nowych materiałów prowadzi do wytwarzania wyrobów nowej generacji. To z kolei powoduje efekt szybkiego „starzenie” wyrobów polimerowych, które stają się uciążliwym odpadem. W Europie Zachodniej rocznie powstaje ok. 20 mln ton odpadów z tworzyw sztucznych. W USA w roku 2000 powstało ok. 16 mln ton tego rodzaju odpadów. W Polsce na składowiska odpadów trafia rocznie ok. 0,8 mln ton materiałów z tworzyw sztucznych. W samej Warszawie statystyczny mieszkaniec wytwarza dziennie ok. 1 kg odpadów komunalnych, z czego ok. 15% to odpady polimerowe. Problem ten stopniowo narasta. Przykładowo, w branży urządzeń elektrycznych i elektronicznych prognozy przewidują 16-28% wzrost tego typu odpadów. Czas użytkowania komputerów i podobnego sprzętu skrócił się z 10 lat w latach 80-tych do ok. 4 lat obecnie. Najbardziej rozpowszechnionym sposobem usuwania odpadów z tworzyw sztucznych, zarówno w Polsce, jaki i w krajach europejskich, jest ich składowanie (ok. 70%). Reszta jest utylizowana w procesach recyklingowych lub spalana bez odzysku energii. Paradoksalnie, zalety, jakie tworzywa posiadają w okresie swego użytkowania (duża odporność mechaniczna, chemiczna i biologiczna), zamieniają się w bardzo poważne wady w momencie ich składowania. Tworzywa sztuczne mogą nie ulegać rozkładowi przez wiele lat, a rozkładając się mogą stanowić źródło skażenia środowiska przez długi, choć często trudny do ocenienia, okres. Związane jest to z faktem, że tworzywa sztuczne mogą zawierać zarówno pierwiastki ciężkie jak i szkodliwe dla zdrowia dodatki nieorga...

Komentarze do: CW6 IDENTYFIKACJA POLIMERÓW-SZABLON • 0