ćw. 6

Dokument: pdf (255.6 KB)
  • 12 stron
Opublikowany 2017-05-09 20:51:54

Ćwiczenie 3 – TĘTNA Jest to rozprzestrzenianie się odkształcenia tętnicy wywołanego wyrzutami krwi z serca. Zostaje ono stłumione po dotarciu do małych naczyń. Mechanizm powstawania: Energia kinetyczna krwi wyrzuconej z serca zostaje przemieniona w energię potencjalną sprężystości odkształconej aorty. Siły sprężyste ścian naczynia przywracają mu w danym punkcie stan początkowy, przepychając jednocześnie porcje krwi, powodują rozdęcie aorty w sąsiedztwie. W międzyczasie kolejny skurcz ponawia odkształcenie. Szybkość fali tętna: r hE c    2 gdzie: E – moduł Younga ścian naczyń h – grubość ściany ρ – gęstość r – promień przekroju Wzór Moensa (półempiryczny wzór na szybkość fali) r hE Fc    2 F – współczynnik empiryczny F = 0,6 ÷ 0,7 - dla aorty przy rozkurczonym 9,5 kPa Fala tętna rozchodzi się z prędkością ~ 5-8 m/s, podczas gdy prędkość średnia krwi < 0,5 m/s – pr fali tętna nie pokrywa się z pr krwi Długość fali tętna mssmTc 48,0/5   Ciśnienie tętnicze – składowa zmienna ciśnienia w danym miejscu tętnicy Charakter krzywej zależy od rodzaju tętnicy i od miejsca z którego została zarejestrowane Ruch laminarny i burzliwy – różnice * Ruchu laminarnym kolejne warstwy cieczy lub gazu nie ulegają mieszaniu, natomiast w ruchu burzliwym cząstki przemieszczają się po torach kolizyjnych, często kolistych, wirowych (ruch zarówno postępowy jak i wsteczny), co doprowadza do ich zmieszania. * Ruch burzliwy zachodzi przy dużych prędkościach oraz wiąże się ze stratami energii na ruch wirowy, a ruch laminarny nie. * Ruch laminarny przechodzi w ruch burzliwy (turbulentny) po przekroczeniu prędkości krytycznej rVk     Re gdzie: Re – liczba Reynoldsa η – lepkość ρ – gęstość r – promień naczynia * Ruchom laminarnym nie towarzyszy wytworzenie drgań dźwiękowych, natomiast ruchom turbulentnym tak – ich drgania dźwiękowe biorą udział w wytwarzaniu tonów serca. * Ruch laminarny występuje w mediach o dużej lepkości η (np. lawa wulkaniczna), natomiast ruch turbulentny w mediach o względnie małej lepkości (woda, powietrze). Schematy torów cząstek w ruchach 1-laminarnym, 2-turbulentnym Wpływ grawitacji na ciśnienie krwi Na ciśnienie krwi wpływa ciśnienie hydrostatyczne wywołane polem grawitacyjnym, zależy ono od wysokości słupa cieczy. ghp  gdzie: ρ – gęstość krwi – 103 kg/m3 g = 10 m/s2 p = (10·h) kPa; pwzględne = (75·h) mmHg Nad poziomem serca ciśnienie jest niższe niż na jego wysokości. Równocześnie poniżej poziomu serca ciśnienie jest wyższe niż na poziomie serca. Nadwyżka ciśnienie powyżej poziomu serca jest równoważona ciśnieniem hydrostatycznym układu żylnego na zasadzie naczyń połączonych. W pozycji poziomej ciśnienie hydrostatyczne nie ma większego znaczenia. LICZBA REYNOLDSA Jest to liczba podobieństwa dynamicznego charakteryzująca stosunek sił bezwładności do sił lepkości występujących podczas przepływu krwi. Dla krwi jest równa 1000.    rV R k e gdzie: Vk - prędkość krytyczna r – średnica naczynia ρ – gęstość η - lepkość Liczba Reynoldsa charakteryzuje rodzaj przepływu Re < 2300 przepływ laminarny Re > 2300 przepływ burzliwy PRAWO (RÓWNANIE) BERNOULLIEGO Opisuje przepływ laminarny cieczy doskonałej wewnątrz rury o zmiennym przekroju i położeniu nad punktem odniesienia. constpgh v   2 2   gdzie: ρ – gęstość cieczy g – przyśpieszenie ziemskie h – wysokość nad poziomem odniesienia v – prędkość dla danego przekroju p – ciśnienie hydrostatyczne w miejscu danego przekroju v2 > v1 p2 < p1 Prawo B. udowadnia, że im szybciej ciecz przepływa tym mniejsze wywiera ciśnienie. Ciecz płynąc w rurze o zmieniającym się przekroju ma mniejsze ciśnienie na odcinku gdzie przekrój jest mniejszy. Praca serca Praca serca to praca zewnętrza związana bezpośrednio z uruchomieniem krwi. Składa się na nią:  praca przeciw ciśnieniu w aorcie i tętnicy płucnej  praca związania z nadaniem krwi energii kinetycznej (przyjmując dla p, v, V wielkości średnie) · vp __ , lewa k. V V Vp L LLW    2 _ 2_  prawa k. VRV V pW RR    2 2 _ _  (mała uwaga: L oraz R to indeksy dolne, natomiast „2” oznacza potęge) gdzie: RL pp __ , - średnie ciśnienie w komorach ∆V – przyrost objętości RL vv __ , - prędkości krwi (średnie) ρ – gęstość krwi praca objętościowa lewej komory V Lp  _ ~ 0,91 skurcz y praca kinetyczna lewej komory VLV   2 2 _  ~ 0,006 skurcz y przyjmując dla prawej komory: LR pp c __ 1  oraz 2 _ Lv = 2 _ Rv otrzymujemy praca objętościowa V R p  _ = 0,15 y/skurcz praca kinetyczna VRV   2 2 _  = 0,006 y/skurcz Moc serca QQp vpL   2 6 7 __  m. objętościowa WQ L p 3,1 6 7 _  m. kinetyczna WQv 01,02 _  Q=∆V/∆t – strumień objętości Zatem: Praca objętościowa serca w spoczynku ~ 1,1 y/skurcz, kinetyczna ~0,01 y/skurcz (nie pomylcie sobie ρ – gęstości z p – ciśnieniem :] ) Praca serca VVW vpWW LRL  2 6 7 __  Przepływ objętościowy w układzie krążenia Przepływ cieczy określa się strumieniem objętości Q Prawo ciągłości strumienia t V Q    gdzie: ∆V – objętość cieczy przepływającej ...

Komentarze do: ćw. 6 • 0